naar de startpagina
start vluchtkalender uitslagen contact

Blog Michel Vanlint - Blue Heaven Loft - The Lost Son

Michel Vanlint

“Carpe diem” of zoveel als “Pluk de dag”…”

vrijdag 4 februari 2011
 

Latijns spreekwoord door de Romeinse dichter Horatius neergeschreven in een van zijn verzen... Wie, meer dan ik, kan hierover meepraten?

The Lost Son...hij kijkt en ziet dat het
goed is...en geniet hiervan.

Duivinnen die leggen… Is het U nog niet opgevallen dat duivinnen die we als jaarling en tweejaarse meer dan 40 weken op Grote Halve Fond hebben gespeeld een veel grotere behoefte hebben om een gezin te stichten en dus gemakkelijker met eieren komen dan wel hun andere hokgenoten? Enigszins  kunnen we dit begrijpen omdat ze al die tijd slechts sporadisch met eieren mochten komen. Je kan heel goed zien dat deze duivinnen, eens  aan de kweek, zeer snel gaan leggen. En hun jongen hebben nog maar een paar dagen een ring om de poot of ze deponeren alweer een ei in hun nest .De duiver heeft niet eens moeten jagen en toch is er dat ei. Wellicht ook wel niet bevrucht? Onduidelijk voor ons omdat alle eieren direct worden weggenomen daar we hen geen tweede keer op nest willen laten komen. Dus zelfs gescheiden duivinnen, die door een beurtrol,dagelijks nog bij hun opgroeiend jong mogen, gaan en kunnen ook snel een ei deponeren. Hoe zeer we steeds bekommerd zijn geweest en willen verhinderen dat ze zo snel voor een tweede keer met eieren komen, lukt ons dat niet altijd. De natuur gaat immers zijn gang… en het geeft alleen maar een goed gevoel  aan de melker die hierdoor kan vaststellen dat zijn duiven in goede conditie verkeren. Want bij duivinnen waar er iets aan hapert gaat het leggen van eieren bijlange zo vlot niet gaan. Een voorbeeld van wat hierboven wordt aangehaald krijg je te horen in wat hierna volgt.

  
Mysterie Lady

De Story van onze “MYSTERIE LADY”, onze oogappel en onze trots met haar 12 x Top 100 nationaal en 6 x Top 30 Nationaal. Bovendien ook Olympiade Asduif in Poznan, Polen , in 2011. Ze vliegt meer dan 40.000 kilometers prijs wat zoveel betekent als 38 x Barcelona… Haar ringnummer : NL07-1821757. Ze beëindigde het seizoen 2009 en verhuisde naar de volière, met de bedoeling haar een nieuw verenpak te laten krijgen en om ze nadien aan winterkweek te laten doen. Bij het nakijken van haar uitslagen echter ging er bij ons een lichtje branden . En alhoewel het bij ons hier weinig voorvalt dat we nog vier jaarse duiven in de strijd gaan werpen.(Dat heeft niets te maken met duiven die aan het laatste van hun Latijn zijn.) Veeleer heeft de ervaring ons geleerd dat duiven die drie jaar na elkaar, wekelijks, van half april tot half september, op Lichte Fond en zware Halve Fond werden gespeeld, te veel ervaring hebben opgedaan en hoe langer hoe meer in hun eigen ritme de vluchten gaan afwerken. Met andere woorden : het wordt hemels moeilijk om zulke duiven nog wat wijs te maken en te motiveren. Ze zijn zo geroutineerd, hebben zoveel ervaring, hebben zo veel meegemaakt dat ze als het ware fondduiven gaan worden die aan een gezapig tempo naar huis vliegen. “Mysterie Lady” werd begin 2010 terug opgevist om opnieuw de vliegploeg te gaan vervoegen…Ze moest nog een paar keer stunten om een reële kans te hebben om in aanmerking te komen voor een plaats bij de Olympische Asduiven voor Poznan-Polen in 2011. Ze vertegenwoordigde België  op de onlangs gehouden Olympiade , Categorie C. : 6 vluchten, meer dan 500 kilometers. Eer het zover was kostte ons dat wel een paar keer  zweet en bloed met de nodige angst daar nog op de koop toe bij. Het begon al na 5 weken totaal weduwschap. De week voor Nationaal  Chateauroux wou ze zich niet langer laten opsluiten. Ze was onrustig en wou me diets maken dat er iets aan de hand was.Ik wou het niet geloven(ze was nog steeds  heel goed gesloten) dat er een ei op komst was. Maar toen ik haar vrij liet en ze  begon te scharrelen in de gritbak en ze zich hierin ook neervlijde, wist ik meteen hoe laat het was. Ik heb haar toen zachtjes opgenomen en terug bij haar duiver gebracht, de schotel omgedraaid  en er een nestmatje ingelegd. En warempel…een uur na datum deponeerde ze een ei en 48 uur later haar tweede ei. Dat was op woensdag. Beide eieren hebben we onmiddellijk weggenomen(waren ook werkelijk bevrucht) omdat ze ’s anderendaags naar Chateauroux moest. Het heeft haar niets gedaan, in tegendeel, ze won prijs per 100 tal. Niets liet ons echter vermoeden dat ze heel dit scenario nog eens zou overdoen. Dat dan op een ogenblik dat het zeker voor grote problemen zou kunnen zorgen. Stel U voor : ze komt ’s zaterdags thuis van Salbris, blijft een paar uur bij haar duiver en hun graan jong dat we hadden ondergestoken en verhuisde toen samen  met alle andere duivinnen terug naar hun dagelijkse verblijfplaats, waar ze opnieuw werd opgesloten. Dus met nog een vlucht te gaan, de Nationale vlucht uit Gueret, zag alles er prima uit… Maar toen ze Dinsdag, de week voor Gueret, opnieuw vroeg om uit haar cel bevrijd te worden, gingen al mijn illusies en dromen aan diggelen. Ik riep mijn vrouw erbij  en schreeuwde…zeg dat het niet waar is…maar ze knikte en ik zag ook de angst in haar ogen. Wat nu gezongen vroeg ik met bevende stem?Weeral een ei op komst? Ik kon het niet geloven, wou het ook niet inzien en aanvaarden. Het betekende dat ze haar tweede ei zou moeten leggen de dag van de inkorving voor Gueret. En wie speelt er nu een duivin op 576 kilometers, nog een laatste keer, na zo’n zwaar seizoen,24 weken na elkaar, en als je nog moet wachten om te gaan inkorven tot ze dat tweede ei gelegd heeft? We lieten haar dus terug lopen naar haar woonbak waar haar duiver en een 20 dagen oud jong haar opwachten. Ze maakte zich dik, verdrong het jong wat op zij en ja… weinig later was dat ei er…En ja…we hebben ons hart vastgehouden, haar vertrouwen gegeven en haar ook gespeeld. Ze heeft, ondanks deze handicap het er nog heel goed vanaf gebracht. Ze won de 8/459 duiven Provinciaal, 70/2970duiven Nationaal en 15/1221 duiven Nationaal Zone C. Nog een verheugend nieuws nadien : haar twee eieren waren ook bevrucht. Maar wacht nog even…de story gaat verder…en hoe? Nu weet je intussen al wel dat we de gewoonte hebben, om na afloop van het seizoen onze duiven onmiddellijk te scheiden. De vliegduivinnen gaan naar de volières en de duivers blijven op het hok waar ze gevlogen hebben. De rui deed reeds zijn intrede, na een paar dagen. Ook “Mysterie Lady” viel kaal, werkelijk niet om aan te zien. Mijn vrouw meldde  me dat het zo koud was buiten in de volières. Ze vroeg me: “Heb je boven dan toch geen plaatsje voor haar? En ja we brachten haar, gans alleen, terug naar de afdeling van de duivinnen met alleen water en graan en wat kalksteen ter beschikking. Het enige dat ik gedaan heb, telkens ik haar afdeling voorbijliep, was even met haar gaan praten. En je gelooft het of niet…maar enkele dagen nadien scharrelde ze weer in de gritbak…Geschrokken van dit zicht, riep ik wederom mijn vrouw erbij….

Mijn Coördinator, niet alleen ‘s nachts
maar zoals je zelf kan zien ook
overdag... hier bij de jonge duiven van
2011, onze wissel op de toekomst.

Voor een vrouw is het een groot teken van liefde om ongevraagd hulp te bieden. Het geven van opbouwende kritiek is een daad van liefde. En het ligt ook in haar aard om de dingen te willen verbeteren. Duiven zijn immers als vrouwen : hoe meer ze zich gekoesterd voelen, hoe meer aanhankelijkheid ze je ook geven. Mijn vrouw kon het deze keer ook niet geloven. Vlug een duiver uit de kweekren gehaald en op een twee drie was de bevruchting geklonken…’s avonds deponeerde ze haar eerste ei en 48 uur later het tweede. Het eerste was niet bevrucht, het tweede wel. Dit staaft alweer onze ervaring die we hebben opgedaan dat eieren bevrucht kunnen worden tot 2 dagen voor het leggen.

Wat hebben we hier uiteindelijk van geleerd? Alles kan en niets moet. En meteen wordt het je ook duidelijk dan  dat je nooit spijt moet hebben van wat je gedaan hebt maar wel van wat je nog niet gedaan hebt.

Lezersvraag
“Vliegen met de bek open... welk antibiotica moet ik geven?”
Antwoord
Eerst en vooral moet je weten dat het vliegen met open bek en het hijgen en happen naar lucht  bij het vallen op de plank in wintertijd niets te maken heeft met ornithose en het is ook geen infectie van de bovenste luchtwegen ,  het is in feite eerder een gevolg van de mindere goede conditie van de duif zelf. Laat dit voor eens en altijd duidelijk zijn.

Volgende keer zullen we de vraag over het gebruik van erwten stro op het hok van de vliegduiven beantwoorden. Nog even geduld dus...

THE LOST SON

 

Overige artikels

» lees alle artikels
 
» Welcome to Blue Heaven Loft 2nd generation: Linda VANLINT zondag 25 oktober 2015
» Beter laat dan nooit... zaterdag 8 maart 2014
» Aan alles komt een einde... vroeg of laat... donderdag 6 februari 2014
» Wie niet horen wil, moet voelen... donderdag 23 januari 2014
» De richting van de wind kan je niet bepalen, maar de stand van de zeilen wel... donderdag 9 januari 2014

 

Reclame

Sponsors

Trudo FondClub
St-Truiden

klik voor meer info