naar de startpagina
start vluchtkalender uitslagen contact

Blog Michel Vanlint - Blue Heaven Loft - The Lost Son

Michel Vanlint

Niemand kan twee heren dienen...

donderdag 4 oktober 2012
 

Toch zijn er heel wat vrouwen die dat denken. Want hoe vaak dromen vrouwen niet van spannende seks met interessante mannen? Doorgaans verlangen zij ook om eens “goed genomen” te worden.
Eenzelfde verschijnsel kan men ook opmerken bij jonge duivinnen die reeds een tijdje gescheiden zitten. Zij lopen met slepende staart iedere doffer na die koert. Ze bedelen haast om getrapt te worden. De natuur heeft natuurlijk zijn geheimen, geeft die ook niet zo gemakkelijk prijs. Maar wie zijn ogen opent, ziet veel. Wie ze sluit, lijkt wel blind te zijn voor alle wonderen in de natuur.
De zomer is nu wel echt voorbij, je ziet het buiten in open lucht. De herfst heeft zijn intrede  niet gemist.  De vogels verzamelen zich stilaan om naar het Zuiden te verhuizen. Het is een jaarlijks weerkerend fenomeen.

Van trainingsvlucht weerkerende
duiven in BLUE HEAVEN LOFT
Ook in het dode seizoen wordt er
geen enkel risico genomen
in BLUE HEAVEN LOFT

Op onze hokken in “BLUE HEAVEN LOFT” is het een en al pluimen wat je nu ziet. De rui heeft brutaal bij ons een aanvang  genomen. Natuurlijk moeten de meeste duiven bij ons nog heel wat slagpennen verwisselen.  Aan de basis hiervan ligt het zware vlucht programma samen met de verplichte trainingen en het al dan niet wegbrengen tussen twee vluchten in. Dit laatste zorgde er echter voor dat onze duiven nog voldoende pluimen hadden om de laatste, Nationale vlucht uit Gueret (572km.) met succes tot een goed einde te brengen.
Het enige waar we nu speciaal op letten is het ons zelf verplichten om dagelijks te gaan stofzuigen, vooral dan in de gangen die voor de hokken lopen. Het is niet alleen goed voor de duiven maar super goed voor de melker zijn gezondheid.
Onze duiven vliegen ook nu dagelijks en om beurten. Tweemaal per week stellen we een bad ter beschikking waar ze telkens ook gretig gebruik van maken. In het badwater mengen we een goedgevulde soeplepel BADZOUT (H.A.P.) per emmer van 10 liters water. Hieraan voegen we nog een dikke soeplepel Natuurazijn toe. Dat is goed voor de pluimen en heilzaam voor de ingewanden wanneer ze van dit badwater gaan drinken. Badende duiven, ik kan er met een gerust gemoed staan naar kijken , het geeft me een gevoel dat er niets hapert met hun gezondheid. Want zieke duiven gaan het bad niet in. Zijn er toch een paar die het vertikken om het bad in te duikelen dan onderwerpen we hen aan een onderzoek.  Meestal valt er niets te bespeuren en zie je deze duiven bij een volgende gelegenheid tot baden, als eerste in de rij staan om het bad in te springen. Is dat niet zo dan wordt zo’n duif gevat en naar beneden gebracht en in observatie gezet, met gedurende een paar dagen alleen maar zeer licht voeder, met veel gerst ter beschikking. In het drinkwater geven we dan enkele dagen “ENTERI DUIF” (H.A.P.), een degelijk product, maar onvoldoende gekend bij veel melkers. Probeer het eens en je zal al gauw het verschil zien.

Met deze producten zit je goed.
Zij zorgen voor ondersteuning
en afwisseling.
Met rui super subliem mengeling
heb je een goed wapen in de hand.
Wilde granen, iedere morgen een
handvol voor 20 duiven, het helpt...

Vanaf begin oktober tot half november maken we volop en afwisselend gebruik van HERBIAL, VLIERBESSEN SIROOP, SEDOCHOL en natuurlijk dat we METHIO FORTE niet mogen vergeten. Alles over het eten, één keer per dag, in de late namiddag. Want ‘s morgens voeren we graag wat snoepzaden  met een handvol MUITZAAD per hokafdeling. En in het drinken is er zoals reeds gezegd vorige keer, nog steeds EMDOTRIM in het water gemengd.
Tot zo ver een bondig verslag over de verzorging, na het speelseizoen, in BLUE HEAVEN LOFT.
Maar ook dit jaar hebben we weer enkele jonge duiven (35 stuks om precies te zijn) als testpiloten uit de volière gehaald en naar de vlieghokken van de jonge duiven gebracht. Ze hebben van eind april tot eind augustus in de ren gezeten en dus nooit uitgevlogen. De meeste van hen staan nog op 3 pennen. Op 20 september konden ze voor het eerst naar buiten.  De avond voordien hadden we het venster en de spoetnik volledig open gezet.
Het was wel even schrikken de volgende morgen toen we rond 9:00 u naar boven trokken en slechts een vijftiental duiven bespeurden. We hebben toen dan maar onze gescheiden levende vliegduivinnen los gelaten en ja, wonder boven wonder… toen we in de late namiddag alle duiven naar binnen hadden gedreven en de inventaris gemaakt, ontbraken er nog maar 9 duiven op het appel. Zes van hen waren ’s anderendaags morgens al vroeg terug. De overige drie hebben zich pas later aangemeld toen we de jonge duivers,  op het vlieghok even naar buiten lieten. Resultaat dus : geen verliezen.  Nu moet ik wel zeggen dat ik onmiddellijk ingreep toen er werd vastgesteld dat er +- 20 duiven niet aanwezig waren. Op de afdeling, naast deze waar de testpiloten waren ondergebracht, zat nog een serie late jonge duiven, die tot en met de thuiskomst van de laatste vlucht uit Gueret, door de vliegduiven waren groot gebracht. Deze kwamen dus reeds naar buiten en fladderden al, spoetnik op, spoetnik af toen we beide afdelingen  met elkaar verbonden en alles door mekaar lieten lopen.  We hebben dus deze piepers en de testpiloten, een paar dagen nadien, weer opnieuw open hok gegeven. Het resultaat is wel opvallend. Tot op heden en we zeggen en schrijven vandaag 30 september, zijn alle soldaten nog present en dus verloopt het uitwennen perfect en nog beter dan vorig jaar. Het brengt wel wat werk met zich mee maar het loont toch de moeite. Enkele van de testpiloten van 2011 hebben het in 2012 heel goed gedaan. Trouwens onze eerste duif op La Souterraine Nationaal was zelfs één van hen.
En dat is dus ook een van de redenen waarom we andermaal met dit experiment zijn doorgegaan. Ik beschouw deze duiven als een reserve en aanvulling voor de toekomst. Daarom gaan ze ook vrij vlug nog kennis moeten maken met de leermand voor enkele lapvluchten en dat telkens als de weersomstandigheden dat zullen toelaten. We houden U verder wel op de hoogte hoe dit nu allemaal evolueert.

Iets ligt er ons echter nog op het hart en we gaan hier ruchtbaarheid aan geven. Het gaat om de Nationale Kampioenschappen en de klasseringen van Asduiven K.B.D.B. Wat stel ik vast?  
De laatste Nationale vlucht uit Gueret is pas voorbij, dus even wat stoom aflaten en de riemen wat ontspannen. Maar dat juist zorgt ieder jaar voor hetzelfde ongemak.  Te laat met opgave en indienen van behaalde resultaten om in aanmerking te komen voor deelname aan de Nationale Kampioenschappen en klassering Asduiven van de K.B.D.B. Uitslagen moeten reeds binnen gestuurd worden nog geen week na de vlucht uit Gueret. Ieder jaar krijg je dan datzelfde scenario.  Het even uitblazen en op adem komen ontneemt veel melkers de kans om tijdig hun behaalde resultaten te ontcijferen en ze dan ook nog eens per kerende door te sturen naar de Nationale Koninklijke Belgische Duivenliefhebbersbond (KBDB). Logisch vinden we dat in geen geval. Een uitstel om de uitslagen binnen te sturen tot bij voorbeeld 20 september zou voor veel melkers een welgekomen maatregel zijn. En er is nog iets: waarom loopt het Nationale Kampioenschap en dat van de Asduiven maar tot het laatste weekend van Augustus? Daar waar er begin september nog een Nationale vlucht uit Gueret op het programma van de K.B.D.B. staat?  Zowel voor jonge als voor oude duiven (jaarlingen en ouden vliegen dan samen). Natuurlijk weet ik dat veel melkers stoppen met het spelen van hun oude duiven na de Nationale vlucht vanuit Bourges, eind juli. Maar vind je niet dat melkers die de kunst verstaan om met hun oude duiven door te spelen tot de laatste Nationale vlucht uit Gueret dat die hiervoor zouden moeten beloond worden door hen, op zijn minst, de uitslag behaald op deze vlucht ook te laten mee tellen voor de Nationale Kampioenschappen en klassering Asduiven. Traditie is traditie en alles laten gelijk het was is het gemakkelijkste. Alles is geëvolueerd, noem maar op, ook in de duivensport is de competitie veel zwaarder geworden in vergelijking met vroeger. Vliegen onze duiven nu dan sneller als voorheen? Misschien wel, misschien ook niet, maar één ding merken we toch op :
Opvallend nu toch hoe snel de wedstrijden verlopen in vergelijking met eerder.  Waarom dan geen aanpassing? Verandering geeft en brengt nieuwe impulsen.  Het spel met duiven momenteel is niet meer te vergelijken met dat van dertig, veertig jaar terug. Wie 60 jaar met duiven speelt kan dat weten en dat doen wij. Regels moeten er zijn en ze mogen blijven bestaan. Maar af en toe een aanpassing, een verandering, een wijziging in een reglementering kan best wel meevallen. Daarom zien we niet in waarom de laatste Nationale vlucht uit Gueret, met in 2012 toch ruim 20.000 duiven nog in koers niet mag meetellen voor de Kampioenschappen en klassering Asduiven KBDB. Nu, in het huidige systeem worden melkers die deelnemen aan die laatste Nationale vlucht begin september, niet beloond, in feite doet men hen wel te kort. Is het dat wat men hogerhand beoogt? We betwijfelen het…

Genoeg voor vandaag… Buiten schijnt de zon en de lucht is blauw. Het is windstil en je hoort alleen af en toe maar het gesnor van een auto die in de verte over de weg raast…
Stel het wel intussen en blijf gezond…

Uw dienaar

THE LOST SON

 

Overige artikels

» lees alle artikels
 
» Welcome to Blue Heaven Loft 2nd generation: Linda VANLINT zondag 25 oktober 2015
» Beter laat dan nooit... zaterdag 8 maart 2014
» Aan alles komt een einde... vroeg of laat... donderdag 6 februari 2014
» Wie niet horen wil, moet voelen... donderdag 23 januari 2014
» De richting van de wind kan je niet bepalen, maar de stand van de zeilen wel... donderdag 9 januari 2014

 

Olympiade 2017

Pure Cooking keukens
meer info

Reclame

Sponsors

Trudo FondClub
St-Truiden

klik voor meer info